Theneehead-1

Vol: 14                                                                                                                                                01.01.2017

2017: புதிய தளத்திற்கான சிந்தனைகளுடன் நகருவோம்

  கருணாகரன்

புதிய ஆண்டு பிறந்துள்ளது. புதிய ஆண்டினை வரவேற்பதற்கு ஆத்மார்த்தமான வாழ்த்துகளைச் சொல்வோரும் உண்டு. சம்பிரதாயமான வாழ்த்துகளைச் சொல்வோரும் உண்டு. இலங்கையின் அரசியல் தல2017-1ைவர்களுடைய புத்தாண்டு வாழ்த்துச் செய்திகள் பெரும்பாலும் சம்பிரதாயபுர்வமானவையே தவிர, ஆத்மார்த்தமானதல்ல. இதனால் தலைவர்களின் வாழ்த்துச் செய்திகளை மக்கள் கருத்திற் கொள்வதில்லை. மக்கள் கருத்திற் சொல்கிறார்களோ இல்லையோ, தலைவர்கள் செய்திகளை விடுப்பார்கள். மக்களுடைய கருத்தையும் கவனத்தையும் எந்த அரசியல்தலைவர்தான் கவனத்தில் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்?

தேர்தல் காலத்தின்போது மட்டுமே மக்களைப்பற்றிச் சிந்திப்பதாகச் சற்றுக்காட்டிக் கொள்வது தலைவர்களின் வழமை. அவ்வளவுதான். தேர்தல் முடிந்த பிறகு வென்றவர்களும் சரி. தோற்றவர்களும் சரி, சனங்களைப் பொருட்படுத்துவதில்லை. மாற்று அரசியலைப்பற்றிச் சிந்திப்பவர்களே தொடர்ந்தும் மக்களோடு ஒன்றித்திருக்கிறார்கள். அவர்களே தங்களால் முடிந்தளவுக்குச் சனங்களுக்காக எதையாவது செய்கிறார்கள். குறைந்த பட்சம் சனங்களுடைய பிரச்சினைகளைப்பற்றியும் அவர்கள் வாழ்கின்ற சூழலைப்பற்றியும் அக்கறையோடு பேசி அவற்றுக்காகப் போராடுகிறார்கள். செயற்படுகிறார்கள். இதற்காகத் தங்களை ஆத்மார்த்மாக வருத்திக்கொள்கிறார்கள். எத்தகைய லாபத்தையும் பெறாமல் தங்கள் உழைப்பை மக்களுடைய மேம்பாட்டுக்காகச் செலுத்துகிறார்கள்.

ஆனால், துரதிருஷ்டமாக அந்த மாற்று அரசியல் சக்திகளை மக்கள் தங்களுக்குரியவர்களாக அடையாளம் கண்டு ஆதரிப்பதில்லை. என்னதான் அறிவியல் வளர்ச்சிகள் ஏற்பட்டாலும் சனங்கள் பல சந்தர்ப்பங்களிலும் வரலாற்றுத்தவறுகளையே திரும்பத்திரும்பச் செய்கின்றனர். இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் யேசு கிறிஸ்துவரைச் சிலுவையில் அறைய அனுமதித்ததைப்போல, புரூனேயை உயிரோடு தீயிட்டுக் கொழுத்துவதற்கு இடமளித்ததைப்போல, சோக்கிரட்டீஸ் நஞ்சூட்டிக்கொல்லப்படுவதற்கு சாட்சியமாக இருந்ததைப்போலவே இன்னும் சனங்கள் தவறான போக்குகளுக்கு உடந்தையாகவே உள்ளனர். அல்லது தவறான காரியங்கள் நிகழும்போதெல்லாம் கண்மூடியிருக்கின்றனர். சனங்களின் அறிவு விதி இப்படித் துரதிருஷ்டமான நிலையில் உள்ளது. இவ்வளவுக்கும் இலங்கையில் படித்தவர்கள் 90 வீதம் என்று வேறு சொல்லப்படுகிறது. படிக்காதவர்களையும் விட படித்தவர்கள், மோசமான முறையில் நடந்து கொள்வதும் தவறுகளை இழைப்பதும் எதனால்? அதிகார சுகத்தை அனுபவிப்பதையல்லாமல் வெறென்ன காரணமாக இருக்க முடியும்? உண்மையில் படித்தவர்களும் பதவிகளில் இருப்போருமே அதிகாரத்தரப்புகளுக்கு வாலாட்டுகின்றவர்களாக இருக்கிறார்கள். எதையும் உருப்படியாகச் செய்யாத, செய்யத்தெரியாத அரசியல்வாதிக்குப் பின்னால் அலைகிறார்கள். கூசாதூக்குகிறார்கள். இவ்வளவுக்கும் அந்த அரசியல்வாதியின் பதவிக்காலம் ஐந்து ஆண்டுகள்தான். அதற்கே தங்கள் அறிவையும் தகுதியையும் அடமானம் வைத்து அரசியல்வாதிகளுககு வாலாட்டும் பிராணிகளாகி  விடுகிறார்கள். அறிவு என்பது நிமிர்வைக் கொடுக்க வேணும். அதற்கான துணிச்சலைக் கொடுக்க வேணும். அதுவே பலமாகும். இது அறிவின் யுகம் என்பதால், அறிவினால் யார் இயங்குகின்றனரோ, அறிவோடு நேர்மையை யார் கொண்டிருக்கின்றனரோ அவர்களே பலசாலிகள். அவர்களே ஒளிமிக்கவர்கள்.

அரசியல்வாதிகள் தவறிழைத்தால், அல்லது தவறான வழிகளில் செயற்பட முனைந்தால், அதைத் தடுத்து நிறுத்தி, அது தவறு என அவர்களுக்கும் சனங்களுக்கும் எடுத்துச் சொல்லி வழிகாட்ட வேண்டியவர்கள் படித்தவர்களே. அதற்காகத்தான் அவர்களுக்குக் கல்விக்கான வசதிகள் வழங்கப்படுகின்றன. உயர்கல்வி வாய்ப்புகள் அளிக்கப்படுகின்றன. பின்னர் அந்தக் கல்வித்தகுதியின் அடிப்படையில் பதவியும் அதற்கான ஊதியமும் வசதிகளும் அதிகாரமும் வழங்கப்படுகிறது. இப்படி எல்லாம் வழங்கப்படும்போது, அதையெல்லாம் பெற்று, அனுபவித்துக்கொண்டு, அரசியல்வாதிகளுக்குப் பின்னால் வாலாட்டுவதாக இருந்தால், எதற்குப் படிப்பும் இந்த உயர் பதவிகளும்? இந்த மாதிரிக்குணத்துக்கு என்ன பெயர்?

இத்தகைய நிலையில்தான் புதிய ஆண்டு பிறந்திருக்கிறது. கடந்த ஆண்டுகளில் சொல்லப்பட்ட -  வாக்குறுதிகள் அளிக்கப்பட்ட - விடயங்களில் பலவும் நிறைவேற்றப்படாமலே, புதிய ஆண்டில் எல்லாம் சீரும் சிறப்புமாக, நல்லபடி நடக்கும் என வாக்களிக்கப்படுகிறது. இந்த மாதிரி, புதிய ஆண்டில் எல்லாமே சிறப்பாக நடக்கும் என்று கடந்த ஆண்டிலும் வாக்களிக்கப்பட்டது. அதற்கு முந்திய ஆண்டுகளிலும் தலைவர்கள் நம்பிக்கை அளித்தார்கள்.

ஆனால், அப்படிச் சொல்லப்பட்டதெல்லாம் நிறைவேறியதா? நிறைவேற்றப்பட்டதா? அப்படிச் சொல்லப்பட்டவற்றை இவர்கள் நிறைவேற்றுவதற்கு எந்தளவுக்கு விசுவாசமாக முயற்சித்தனர்? அல்லது அதையெல்லாம் நிறைவேற்ற முடியாமல் போனதற்கான காரணங்களையாவது சொன்னார்களா? என்று மக்களாகிய நாம் இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் சிந்திக்க வேணும். ஏனென்றால், அரசியல் தலைவர்களின் வாக்குறுதிகளை நம்பியே நம் காலத்தை ஓட்டிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

“அரசியல் தீர்வு எட்டப்படும். சமாதானம் உருவாக்கப்படும். நல்லிணக்கம் ஏற்படும். நாடு சுபீட்சத்தை நோக்கி நகரும். மக்களுடைய துயரம் தீரும். உழைப்பாளர்கள், தொழிலாளர்களுடைய வாழ்க்கை உயரும். பொருளாதார மறுமலர்ச்சி ஏற்படும். நல்லாட்சி நிகழும்“ என்ற நம்முடைய நம்பிக்கைகளின் இன்றைய நிலைவரம் என்ன? இவையெல்லாம் நிச்சயமாக நிகழும் என்பதற்கு என்ன உத்தரவாதங்கள் உண்டு? இவை நிகழவில்லை என்றால் அதற்குரிய பொறுப்பை ஏற்பது யார்? அடுத்த கட்டமாக, மக்களாகிய நாம் என்ன மாதிரியான ஒரு தீர்மானத்தை எடுக்கலாம்? புதிய தெரிவுகளைச் செய்யலாமா? மாற்று அரசியல் ஒன்றை உருவாக்கலாமா? எதையும் செய்யாமலே இப்படிக் காலம் கடத்தும் ஆட்சியை நடத்துவோரை அதிகாரத்திலிருந்து அகற்றலாமா? அப்படி அகற்றுவதாக இருந்தால் அதை எப்படிச்  செய்வது? அதற்குத் தலைமை தாங்குவது யார்?

இப்படி ஏராளமான சிந்தனைப் புள்ளிகள் எம்முள்ளிருந்து வெடித்துக் கிளம்பிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு நிலையில்தான் புத்தாண்டினை நாம் எதிர்கொள்ள வேண்டியுள்ளது. புதிய ஆண்டினை நாம் அர்த்தபுர்வமாக எதிர்கொள்வோமாக இருந்தால், நிச்சயமாக கடந்த காலப்படிப்பினைகளை நாம் மீள நினைத்துக்கொள்ள வேண்டும். அப்படிப்பினைகளிலிருந்து பரிசீலனைகளைச் செய்வது அவசியம். அதுவே நம்மைப் புதிய தளத்துக்கு நகர்த்தும். புதிய தளத்தில் நகரும்போதே நாம் புதியனவற்றைச் சந்திக்கவும் புதியதாக வாழவும் முடியும். புதிய ஆண்டு என்பது, பழைய சங்கதிகளுடன் வாழ்வதல்ல. தீராப்பிரச்சினைகளோடும் பழைய துயரங்களோடும் தொடர்ந்தும் பயணிப்பதுமல்ல. மகிழ்ச்சியும் கொண்டாட்டமுமாக மலரும் புதிய ஆண்டு ஒரு நாளுடன் முடிந்து விடுவதுமல்ல. அது ஆண்டு முழுவதற்கும், வாழ்க்கை முழுமைக்கும் நீடிக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு நாளும் இனிய நாளாக, வாழ்வே இனியதாக மாறவேண்டும்.

அப்படியான ஒரு வாழ்க்கையை, ஒரு சூழலை, ஒரு தேசத்தை உருவாக்கி வழங்குவதே அரசியற் தலைவர்களின் பணியாகும். அதற்காகவே நாட்டின் அதி உச்சமான அதிகாரமும் வழங்களும் வசதிகளும் அவர்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது. அதைச் செய்வதற்கு இன்றைய நாளில் உறுதி கொள்ளவேண்டும் தலைவர்கள். அப்படித் தலைவர்கள் உறுதியெடுத்துக் கொள்வதற்கான அழுத்தத்தைக் கொடுக்கும் ஒரு பண்பாட்டை உருவாக்க வேண்டும் மக்களாகிய நாங்கள். அதுவே இந்தப் புதிய ஆண்டின் தொடக்கமாக அமையட்டும்.

இந்திப் புதிய ஆண்டில் நம்முன்னே, இந்த நாட்டின் முன்னே, ஏராளம் பிரச்சினைகள் உள்ளன. இந்த நாட்டுக்காக உழைத்துக் கொண்டிருக்கும் உடல் உழைப்பாளிகளான மலையகத் தொழிலாளர்களின் சம்பளமும் வீட்டு வசதிகளும் மேம்படுத்தப்பட வேண்டியுள்ளது. தங்களுடைய உழைப்புக்குப் பெறுமதியான சம்பளத்தையே அவர்கள் கேட்கிறார்கள். அதைக் கொடுக்கப் பின்னிற்பது இந்த நாட்டின் மனச்சாட்சிக்கே அழகில்லாத ஒன்று. அவர்கள் எதிர்பார்க்கும் ஊதியம் எந்த வகையிலும் நியாயமற்ற ஒன்றல்ல. தங்களுடைய உழைப்புக்கான ஊதியத்தையே கேட்கிறார்கள். அதைப் பெற்றுக்கொடுக்க வேண்டியது அரசாங்கத்தின் கடமை. அதற்குரிய சட்டவிதிகளை உருவாக்க வேண்டியது அமைச்சரவையின் பொறுப்பு. மிகக் கடினமான கால நிலையில், மிகக் கடினமான ஒரு நிலப்பரப்பில், மிக மிகக் கடினமான முறையில் உழைப்பவர்கள் தங்களுக்கான ஊதியத்தைக் கேட்கிறார்கள் என்ற உணர்வுடன் இதைச் செய்வதற்கு அரசாங்கம் முன்வரவேணும். அந்த மக்கள் இன்று பெறுகின்ற சம்பளத்தின் அளவை வைத்துக்கொண்டு தங்களால் வாழ முடியுமா என தலைவர்களும் முதலாளிகளும் சிந்தித்தால், இந்த விவகாரத்துக்கான தீர்வின் கதவுகள் தானாகவே திறக்கும்.

இதைப்போலவே இந்த நாட்டின்  விவசாயிகளும் கடற்தொழிலாளர்களும் ஏராளம் பிரச்சினைகளால் தொடர்ந்தும் அல்லற்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றனர். மிகக் கடினமான வாழ்க்கையின் மத்தியிலேயே, இந்தக் கடினமான தொழில்களை இவர்கள் செய்து வருகிறார்கள். இலங்கையின் பாரம்பரியம் மிக்க பெரிய தொழில்கள் மீன்பிடியும் விவசாயமுமாகும். ஆனால், அதற்கான வருவாயும் தொழில் உத்தரவாதங்களும் முறையாக இல்லை. சில சந்தர்ப்பங்களில் அமோக விளைச்சல்களைத் தருகின்ற இந்தத் தொழில்கள் அதிக லாபத்தைத் தருவதுண்டு. அதேவேளை பல சந்தர்ப்பங்களில் கையில் இருக்கும் முதலைக்கூடப் பறித்து விடுவதுமுண்டு. ஆகவேதான் இந்தத் தொழிலைச் செய்கின்றவர்களுக்கான காப்புறுதியும் இழப்பீடுகளும் தொழில் மேம்பாட்டுக்கான நவீனத்துவமும் உத்தரவாதங்களும் தேவை என்று வலியுறுத்தப்படுகிறது. இதைச் செய்வதொன்றும் கடினமானதல்ல. இன்றைய அறிவியல் யுகத்தின் புதிய மாற்றங்களை உண்டாக்குவதற்கு நல்ல மனதுடைய முற்போக்குச் சிந்தனையும் நவீனத்துவத்தை ஆராய்ந்து உள்வாங்கக்கூடிய அறிவும் இருந்தால் போதும். மாற்றங்களை இலகுவாக உண்டாக்க முடியும்.

இவ்வாறு நாட்டின் ஏனைய சனங்களுக்கான பிரச்சினைகளும் தேவைகளும் உண்டு. ஒவ்வொரு தொழிலைச் செய்கின்றவர்களும் இந்த நாட்டின் வளர்ச்சிக்காகவும் அடையாளத்துக்காகவுமே உழைக்கிறார்கள். அப்படி உழைக்கின்றவர்களை மதிப்பளிப்பது நாட்டின் கடமையாகும். நாட்டின் கடமை என்பது தலைவர்களின் பொறுப்பு என்பதே.

இதைப்போல நாட்டில் நீடித்து வரும் இனப்பிரச்சினையை  - சிறுபான்மை மக்களுடைய உரிமைப்பிரச்சினையைத் தீர்த்து வைப்பதும் மிக முக்கியமானது. ஒவ்வொரு ஆண்டின் தொடக்கத்திலும் இனப்பிரச்சினைக்கான தீர்வு எட்டப்படும் என்று சொல்லப்பட்டு வந்ததே தவிர, உண்மையில் தீர்வுக்குக் கிட்டக்கூட நெருங்கவில்லை. ஆகவே இந்த ஆண்டும் அப்படியான பசப்பு வார்த்தைகள் தேவையில்லை. மெய்யான வார்த்தைகளாக அவற்றை மாற்றுவதற்கு நடப்பிலுள்ள அத்தனை தலைவர்களும் முயற்சிக்க வேணும். அதற்காக விசுவாசமாக உழைக்க வேணும்.

மக்களுக்கு மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கையை வழங்குவதே சிறந்த வாழ்த்தாகும். அதுவே சிறந்த அன்பளிப்புமாகும். அத்தகைய புத்தாண்டு வாழ்த்துகளையும் அன்பளிப்பையும் வழங்கும் தலைவர்களை இந்த நாட்டின் மக்கள் பெறுவது எப்பொழுது? அது நிகழுமா? என்றால் நிச்சயமாக அது நிகழும். அந்த மாற்றத்தை நாம் உண்டாக்க முடியும். மக்களாகிய எங்களின் கைகளிலேயே அனைத்துக்குமான அதிகாரம் உள்ளதால், இந்தப் புதிய ஆண்டு பிறக்கும் இந்த நாளில் அத்தகைய மாற்றத்துக்கான வழிகளை உண்டாக்கும் சிந்தனையைப் பெறுவோம். புத்தாண்டுப் பரிசு என்பதாக அதை வரலாறு கொள்ளட்டும்.

dantv