வாழ்வை எழுதுதல் - அங்கம் 04

வரலாற்றில் பதிவாகும் காலிமுகத்தைச் சுற்றி முட்கம்பிவேலி அமைத்த கதை!

1953  ஹர்த்தாலும் சமகாலத்து ஆர்ப்பாட்டங்களும்

                                                                                       முருகபூபதி

(2)

1974 ஆம் ஆண்டில் காலிமுகத்திடலில் வீதி அகலமாக்கும் நிர்மாணப்பணிகளில் அங்கு வேலைசெய்த தொழிலாளர்களை  மேற்பார்வை செய்யும்  (மேய்ப்பன் ) ஓவஸீயர் வேலgalleface old Photosை எனக்கும் கிடைத்தது. Territorial Civil Engineering Organization ( T.C.E.O)    என்னும் நிறுவனத்திடம் மைத்திரிபால சேனாநாயக்காவின் வீதி நிர்மாண அமைச்சு காலிமுகத்தில் அந்த வேலையை ஒப்படைத்திருந்தது. நூறுக்கும் மேற்பட்ட தொழிலாளர்கள் பணியாற்றினார்கள். அவ்வேளையில் எதிரணியிலிருந்த ஐக்கிய தேசியக்கட்சி,  அரசுக்கு எதிராக பெரிய ஆர்ப்பாட்டத்திற்கு தயாராகியது. அதற்கு முன்னர் எரிபொருள் விலையேற்றத்தை கண்டித்து இக்கட்சியின் சில எம்.பி.க்கள் நாடாளுமன்றத்திற்கு மாட்டு வண்டிகளில் வந்து இறங்கியது  கண்கொள்ளாக்காட்சியானது.

ஒரு தடவை தகநாயக்காவும் ஆடைகளின் விலையுயர்வைக்கண்டித்து கோவணத்துடன் அங்கு வந்திறங்கிய காட்சியை மூத்த தலைமுறையினர் ஊடகங்களில் பார்த்திருப்பீர்கள். காலிமுகத்தில் வீதி நிர்மாணப்பணிகளில் ஈடுபட்டவாறே நாடாளுமன்றத்திற்கு வரும் அமைச்சர்கள், பிரதமர் மற்றும் எம்.பி.க்களின் வாகனங்களையும் வேடிக்கை பார்ப்போம். காலிமுகத்தில்  பின்னாளில் பாதுகாப்பு அமைச்சின் தலைமை அலுவலகமாக மாறிய இடத்தில்தான்  எமக்கு வேலை வாய்ப்பளித்த  Territorial Civil Engineering Organization நிறுவனத்திற்கான அலுவலகமும் தொழிலாளர்கள் ஓய்வெடுக்கும் கட்டிடமும் அமைந்திருந்தன. அந்தப்பழைய கட்டிடம் இராணுவத்தலைமையகத்திற்குச் சொந்தமானது.

வீதி நிர்மாணப்பணிகளுக்கு பயன்படுத்தும் மண்வெட்டிகள், மண்கூடைகள் உட்பட பல பொருட்களின் களஞ்சிய அறையும் அங்கிருந்தது. பஸ் கட்டண உயர்வையடுத்து சில நாட்கள் மேலதிகாரிகளிடம் அனுமதிபெற்று அங்கேயே இரவில் தங்கியிருந்து வேலை செய்திருக்கின்றேன். சிரமபரிகாரத்திற்கும் குளியலுக்கும் இராணுவ முகாம் குளியலறையை பயன்படுத்தினேன்.சீனி , பாண் விலையுயர்வினால் மக்கள் தென்னம் கருப்பட்டிகளை பயன்படுத்திய காலம். மரவள்ளியை பயிரிட்டு சாப்பிட்ட காலம்.

ஜே.ஆர். தலைமையில் கொழும்பு தெற்கிலிருந்தும் , பிரேமதாசா தலைமையில் மத்தியிலிருந்தும், வின்சன்ட் பெரேரா தலைமையில் வடக்கிலிருந்தும் ஐக்கிய தேசியக்கட்சி ஆதரவாளர்கள் ஆர்ப்பாட்ட ஊர்வலமாக வந்து  காலிமுகத்தில் அரசுக்கு எதிரான பெரிய கூட்டத்தை  நடத்துவதற்கான ஏற்பாடுகள் நடந்தன. செய்தி ஊடகங்களில் கசிந்ததும் அரச தரப்பில் அதனை தடுப்பதற்கான அனைத்து நடவடிக்கைகளும் எடுக்கப்பட்டன.

காலிமுகத்தை  நிச்சயம் முற்றுகையிடுவோம் என்று பிரேமதாசா ஊடகங்களில் சூழுரைத்தார். அரசின் புலனாய்வுப்பிரிவு  உஷாரடைந்தது. எமது அலுவலுகத்திற்கு பிரதான பொறியியலாளர் அலுவலகத்திலிருந்து திடீர் உத்தரவு வந்து,  சில நிமிடங்களில் லொறிகளில் எல்லைகளுக்கு பயன்படுத்தும் ஏராளமான மரக்குற்றிகளும் முட்கம்பிச்சுருள்களும் வந்து இறங்கின. நேரம் மதியம் 12 மணி.
மறுநாள் மதியம்  ஆர்ப்பாட்ட ஊர்வலம் தொடங்குவதற்கு சரியாக 24 மணிநேரத்திற்கு முன்னர்தான் அதனைத்தடுப்பதற்கான முன்னேற்பாடுகள் தொடங்கின. காலிமுகத்திடலில் வீதி நிர்மாணப்பணிகள் நிறுத்தப்பட்டன.

அந்தத் திடலைச்சுற்றி நீண்ட முட்கம்பிவேலியை அமைத்தோம். இடையில் மழையும் வந்துவிட்டது. அதில் நனைந்துகொண்டே துரிதமாக வேலை செய்தோம். காலிமுகத்தின் பசுமையை அகற்றி, வீதியை அகலிக்கச்செய்துகொண்டிருந்த  தொழிலாளர்கள் மரக்குற்றிகளுடனும் முட்கம்பிச்சுருள்களுடனும் அல்லாடினர்.

 T.C.E.O. தலைவர் மற்றும் பொறியிலாளர்கள் கண்காணிக்க, அந்த முட்கம்பி வேலி அமைக்கும் வேலை இரவு ஏழு மணிவரையும் நீடித்து, பொலிஸ் காவல் போடப்பட்டது. அடுத்த நாள் எமக்கு சம்பளத்துடன் விடுமுறை தருவார்கள் என எதிர்பார்த்து ஏமாந்தோம்.     வீதி நிர்மாணிப்பு வேலை நடக்காது விட்டாலும் அனைவரும் அவசியம் கடமைக்கு வரவேண்டும் என்ற உத்தரவும் வந்தது. ஆர்ப்பாட்ட ஊர்வலம் காலிமுகத்தை முற்றுகையிட்டால் கலவரம் வெடிக்கும் என்ற பயமும் எம்மைப்பற்றிக்கொண்டது.

மறுநாள் காலை விடிந்ததும் துயில் எழுந்து வெளியேவந்தேன். காலை ஏழுமணிக்கு முன்பதாகவே எமது மேலதிகாரிகள் அவ்விடத்திற்கு வந்துவிட்டனர். கடமைக்கு தயாராவதற்கு முன்னர் நாடாளுமன்ற கட்டிடத்தில் அமைந்துள்ள சிற்றுண்டிச்சாலைக்கு காலை உணவருந்தச்சென்றபோது ( இங்குதான் எமது உணவுத்தேவைக்கு வருவோம்) பிரேமதாசா தனது ஒஸ்டின் கேம்ப்ரிஜ் காரில் வந்து இறங்கினார். அன்றுதான் அவரை சாரத்துடன் பார்த்தேன். அவரே தனது காரை செலுத்திவந்திருந்தார். நாடாளுமன்ற வளாகத்திலிருந்து காலிமுகத்தைப் பார்த்தார்.

" காலி முகத்தையே அடைத்து சுற்றிலும் முட்கம்பி வேலி போட்டுவிட்டார்களா?" எனக்கேட்டார். " ஓம் சேர்" என்றேன். அவரது முகம் இறுகியிருந்தது. அதற்குமேல் அவர் எதுவும் பேசவில்லை. மீண்டும் காரைச்செலுத்திக்கொண்டு திரும்பினார்.

காலை உணவருந்திய பின்னர் அலுவலகத்திற்குத்திரும்பி,  அதிகாரிகளிடம் அவர் வந்து அவதானித்துவிட்டுச்செல்வதைச் சொன்னேன். அதிகாலையே துயில் எழும்பும் பழக்கத்தை வழக்கமாகக்கொண்டிருக்கும் அந்தத்தலைவர் அன்று என்னசெய்யப்போகிறாரோ?  என்ற கலக்கம் அதிகாரிகளிடம் வந்திருக்கவேண்டும். ranasinghe-premadasa

காலி வீதியில் போக்குவரத்து வெள்ளவத்தையில் நிறுத்தப்பட்டது. புறக்கோட்டையிலும் கோட்டையிலும் அவ்வாறு நிறுத்தப்பட்டது. ஜே.ஆரும் பிரேமதாசாவும் வின்சன்ட் பெரேராவும் தத்தம் தொகுதிகளிலிருந்தும் வெளியூர்களிலிருந்தும் ஆதரவாளர்களைத்  திரட்டிக்கொண்டு புறப்பட்டனர். எனினும் அந்த ஆர்ப்பாட்ட ஊர்வலம் காலிமுகத்தை நெருங்கவே இல்லை. பொலிஸார் இடையில் மறித்தனர். இராணுவத்தை அரசு பயன்படுத்தவில்லை.

இலங்கையிலிருந்த காலத்தில் நேருக்கு நேர் பார்த்த அந்த ஆர்ப்பாட்டத்தின் பின்னர் பல ஆர்ப்பாட்டங்களை  உள்நாட்டில் 1986 வரையில் பார்த்திருந்தாலும்,  அத்தகைய ஆர்ப்பாட்டங்களினால் அரசுகள் கலைக்கப்பட்டதில்லை.

இன்றைய மைத்திரி - ரணில் ஆட்சிக்காலத்திலும் பல ஆர்ப்பாட்டங்கள் தொடருகின்றன. பல்கலைக்கழக மாணவர்கள், மருத்துவர்கள், மருத்துவ தாதிமார் போராட்டம், காணாமல் போனவர்களுக்காக நடத்தப்படும் போராட்டங்கள், கொல்லப்பட்ட ஊடகவியலாளர்களுக்காக நடத்தப்பட்ட ஆர்ப்பாட்டங்கள்,  ரயில், தபால் ஊழியர் போராட்டங்கள் முதலான பல ஆர்ப்பாட்டங்களை எங்கள் தேசம் கண்டுவருகிறது.  இதில் மிக முக்கியமானது தனியார் நிறுவனத்திற்கு மருத்துவக்கல்வியை வழங்குவதற்கு எதிரான   பல்கலைக்கழக மாணவர்களின் ஆர்ப்பாட்டம். 

SAITM ( South Asian Institute of Technology and Medicine) எனப்படும் தனியார் நிறுவனத்திற்கு எதிராக மாணவர்கள் போர்க்கொடி உயர்த்தியபோது,  அதனை முறியடிக்க அரசு மேற்கொண்ட தடியடி -  கண்ணீர் புகை தாக்குதல்களை ஊடகங்களில் பார்க்கமுடிந்தது.

திறமைக்கு மதிப்பின்றி பணம் இருந்தால் மருத்துவம் கற்க முடியும் என்ற நிலை தோன்றும் பேராபத்தை முற்றாகத் தடுப்பதற்கு பொதுஎதிரணியோ, அரசை காப்பாற்றிவரும்  எதிர்க்கட்சிவரிசையில் அமர்ந்திருக்கும் தமிழ்த்தேசியக்கூட்டமைப்போ இதுவரையில் எதனையும் உருப்படியாக செய்திருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

இறுதியாக நடந்த உள்ளுராட்சித்தேர்தல் முடிவுகளின் பின்னர் பொது எதிரணிக்கு உற்சாகம் வந்திருப்பதனால் காலத்துக்குக்காலம் தங்கள் பலத்தை காண்பிப்பதற்கு ஆர்ப்பாட்டங்களை நடத்திவருகிறது. அடுத்து வரவிருக்கும் மாகாண சபைத்தேர்தல் மற்றும் பொதுத்தேர்தல்வரையில் இந்தக்காட்சிகளை நாம் காணவிருக்கின்றோம்.

1953  இல் நடந்த ஹர்த்தால் போராட்டத்தை முன்னெடுத்தவர்கள் இடதுசாரிகளாயினும் அதனால் பயனடைந்தவர் வலதுசாரியான பண்டாரநாயக்காதான். அதன்பின்னர் மாறி மாறி பதவிக்கு வந்த ஆட்சியாளர்களின் வாழ்வை எழுதினால்,  அவர்கள் சந்தித்த ஆர்ப்பாட்டங்களினால் அவர்களை கவிழ்க்கமுடியவில்லை என்பதும் அவர்களே எதிரணிக்கு வந்து அதே பாணியில் ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தினாலும் எதனையும் செய்யமுடியவில்லை என்பதையும் பதிவுசெய்யமுடியும்.

இராமன் ஆண்டாலும் இராவணன் ஆண்டாலும் எமக்கொரு கவலையும் இல்லே! நாம் உழைத்தால்தான்  வாழமுடியும் ! என்ற முடிவுக்கு மக்கள் வந்துவிட்டார்கள். இனி நடக்கும் எந்தவொரு ஆர்ப்பாட்டமும் அடுத்த பொதுத்தேர்தலில் ஆட்சி மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவதற்கான முன்முயற்சியேயன்றி, 1953 இல் நடந்ததுபோன்ற உடனடி மாற்றத்திற்கான மக்களின் அன்றாடப்பிரச்சினைகளுக்கான தீர்வே அல்ல!

பொது எதிரணியில் அங்கம் வகிப்பவர்களுக்கு எதிரான ஊழல் குற்றச்சாட்டுக்கள் மற்றும்  குற்றவியல் நீதிவிசாரணைகள், புலனாய்வாளர்களின் விசாரணைகள் ஒரு பக்கம் தொடர்வதுபோன்று மக்கள் பலம் தங்களிடம் இருப்பதாக காண்பிக்கும் பொது எதிரணியின் ஆர்ப்பாட்டங்களும் தொடரும்.

வரலாறும் அவற்றை பதிவுசெய்துவரும்.

 

Theneehead-1

   Vol:17                                                                                                                               26.09.2018