Theneehead-1

   Vol:17                                                                                                                               27.09.2018

 அடுத்து வருகிற தேர்தலில் யாருக்கு வாக்களிப்பீர்கள்?

-    கருணாகரன்

“அடுத்து வருகிற மாகாணசபைத் தேர்தலில் நீங்கள் யாருக்கு வாக்களிப்பீர்கள்?” என்று ஒரு ஓட்டோக்காரரிடம் கேட்டேன்.voting5

பதில் சொல்லாமல் என்னைக் கூர்ந்து பார்த்தார்.

சற்று நேரத்துக்குப் பிறகு கேட்டார், “நீங்க யாருக்கு போடுவீங்க? அப்பிடிப் போடுவதெண்டால் எதுக்கு போடுவீங்க?”

இப்பொழுது நான் பதில் சொல்ல முடியாமல் அவரைப் பார்த்தேன்.

இன்றைய தமிழ் அரசியல் (கையறு) நிலை இதுதான். இந்த மாதிரிக் கேள்விகளுக்கு யாராலுமே பதில் சொல்ல முடியாது.

இப்படியான கேள்விகள் உங்களுக்கு முன்னே வைக்கப்பட்டால் நிச்சயமாக நீங்களும் இப்படித்தான் எதிர்க்கேள்வியிலேயே உங்களுக்கான பதிலை எதிர்பார்ப்பீர்கள்.

குழப்பமான - நம்பிக்கையீனமான அரசியல் சூழல் ஒன்று உருவாகும்போது இந்த மாதிரியான தடுமாற்ற நிலை ஏற்படுவதுண்டு.

இன்றைய தமிழ் அரசியல் பரப்பு குழப்பமும் தடுமாற்றங்களும் நம்பிக்கையீனங்களுமாகவே உள்ளது. கட்சிகளும் அவற்றின் ஆதரவாளர்களும் இதை மறுக்கலாம். ஆனால், மக்களின் உளநிலை இதுவே.

“தேர்தல் வந்தால் பாருங்கள். மக்கள் எப்படி ஆர்வத்தோடு வந்து வாக்களிப்பார்கள் எண்டு. நிச்சயமாக எங்களுக்குப் பெரிய ஆதரவு கிடைக்கும்” எனச் சில அரசியல் கட்சிகளும் அவற்றின் ஆதரவாளர்களும் சொல்லக்கூடும்.

வேறு வழியில்லாத - தெரிவில்லாத – தெளிவில்லாத நிலையில் தேர்தலுக்கு முன்னே வந்து மக்கள் தம்மைப் பலி கொடுக்கிறார்கள் என்பதே இன்றைய நிலை. இதை வைத்துக் கொண்டு தாம் சரியானவர்கள், தமது அரசியல் சரியானது, தமக்குப் பேராதரவுத்தளம் உண்டு என்பதையெல்லாம் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது.

அப்படியென்றால், இவர்களிடம் நாம் சில கேள்விகளை எழுப்ப முடியும். இதுவரையான உங்களுடைய அரசியல் முன்னெடுப்புகள் தமிழ்ச்சமூகத்தை எந்தளவுக்குப் பாதுகாத்துள்ளன? எந்தளவுக்கு தமிழ் மக்களை ஈடேற்றியிருக்கிறது? எந்த அளவுக்குத் தமிழ் அரசியலையும் தமிழ்ச்சமூகத்தையும் ஜனநாயக மயப்படுத்தியுள்ளது? எந்தளவுக்கு எதிர்த்தரப்பை முறியடித்துள்ளது? எந்தளவுக்குத் தமிழரின் அரசியலை இலங்கைத்தீவிற்குள்ளும் பிராந்திய அளவிலும் சர்வதேச ரீதியிலும்  செல்வாக்கை உயர்த்தியுள்ளது? எந்த வகையில் இலங்கையிலுள்ள ஏனைய சமூகத்தினரின் மனதில் முன்னோக்கிய மதிப்பைப் பெற்றுள்ளது? எப்போதாவது வெற்றிக்கான அண்மையை எட்டியிருக்கிறீர்களா?
voting6
இப்படியான நற்குணங்களும் சிறப்பு அடிப்படைகளும் இருந்தால்தானே அது தமிழ்ச்சமூகத்தை முன்னோக்கிக் கொண்டு செல்லும். இல்லாதபோது மக்களுக்கு சுமை அரசியலே விளையும். அந்தச் சுமை அரசியலினால் ஏற்பட்ட சலிப்பே இன்றைய நிலை.

இதற்குக் காரணம், கண்ணுக்கு முன்னே உள்ள அரசியல் கட்சிகளில் நம்பிக்கை கொள்ளக்கூடிய அளவுக்கு அவற்றின் அரசியல் உள்ளடக்கமும் அதுபற்றிய  தெளிவும், அதற்கான செயற்பாட்டுத்திறனும் இல்லை என்பதாகும்.

இப்படிச் சொல்லும்போது இந்த அரசியல் கட்சிகள் ஒன்று திரண்டு நம்மை எதிர்க்கலாம். அதற்காக நாம் உண்மையை  - உள்ள நிலைமையைப் பற்றிச் சொல்லாமல், இதைப்பற்றி விவாதிக்காமல்  இருக்க முடியுமா?

இன்று தமிழ் மக்களின் மனதில் அறியப்பட்ட அரசியல் கட்சிகளானவை மெய்யான அர்த்தத்தில் அரசியல் சக்திகள் இல்லை. ஒரு அரசியல் கட்சியானது அதன் கருத்தியலாலும் அதனுடைய ஜனநாயக உள்ளடக்கத்தினாலும் அதனுடைய செயற்பாட்டு வீரியத்தினாலும் மக்கள் செல்வாக்கினாலுமே அரசியல் சக்தியாக விளங்க முடியும். இத்தகைய தன்மையோடு எந்தக் கட்சி இன்று நம் மத்தியில் உள்ளது என யாராவது சொல்லுங்கள் பார்க்கலாம். அல்லது எங்களுடைய கட்சியில் இத்தகைய அம்சங்களும் திறனும் உள்ளது என எந்தக் கட்சியினராவது வந்து சொல்லட்டும் பார்ப்போம்.

மக்களுக்கான அரசியலோடு, உலகச் சூழலின் அரசியல் போக்கினைப் பற்றிய புரிதலோடு, யதார்த்த நிலைமைகளோடு, உண்மையோடு, ஜனநாயக உள்ளடக்கத்தோடு உள்ள அரசியற் சக்திகள் உள்ளன. ஆனால், அவற்றை மக்கள் புரிந்து கொள்ளவும் இல்லை. அவற்றோடு நெருங்கவும் இல்லை. அவற்றை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு மக்களிடம் நம்பிக்கையீனங்களும் தயக்கங்களும் உண்டு. இதற்குக் காரணம், நீண்டகால இனவாத அரசியலில் பழக்கப்பட்டுப்பித்தேறிப்போன மனநிலையே.

இதைக் கடந்து வருவதற்கு எளிதில் யாராலும் முடிவதில்லை. இதில் படித்தவர்கள், சிந்திக்கக் கூடியவர்கள் எல்லோரும் உள்ளடக்கம். முன்னோக்காகச் சிந்திக்கக் கூடியவர்களிடமும் எது சரியான வழி என்று புரிந்தவர்களிடமும் புதிய சக்திகளை ஏற்றுக்கொள்வதில் அல்லது மாற்று சக்திகளுக்கு ஆதரவளிப்பதில் பெரும் தயக்கமும் நம்பிக்கையீனமும் உண்டு.

புதியவையை, மாற்றுச் சக்திகளை மக்கள் ஏற்றுக்கொள்வார்களா? மக்களின் ஆதரவு கிடைக்குமா? என்ற நம்பிக்கையீனத்தில் சிக்கியிருக்கிறார்கள். இதை நான் பலரிடத்திலும் நேரிலேயே பார்த்திருக்கிறேன். அவர்களுக்கு எது சரி, எது தவறு? யார் சரியானவர்கள்? யார் தவறானவர்கள் என்றெல்லாம் தெரியும். ஆனால், சரியானவற்றின் பக்கத்தில் தங்களை அடையாளம் காட்டுவதற்குத்  தயங்குகிறார்கள். இதற்குப் பல காரணங்கள் உண்டு. முக்கியமான காரணம், பொதுப்போக்கு, பொது மனநிலை என்பதை விட்டு தாம் எப்படி விலகி நிற்க முடியும்? என்ற மனநிலையே. இதனால் சமூகத்தில் என்ன மாதிரியான போக்கு உள்ளதோ அதைத் தாமும் அப்படியே பிரதிபலிக்கவே விரும்புகிறார்கள்.

இந்த மனநிலை எதில் கட்டமைக்கப்படுகிறது என்றால், இருக்கின்ற சமூக அமைப்பில் தங்கள் வாழ்க்கையையும் குடும்பத்தையும் அப்படியே பேணிக்கொள்ளும் இயல்பிலிருந்து. எந்த நலன்களையும் விட்டுக்கொடுக்க முடியாது என்ற அடிப்படையிலிருந்து. இப்படியிருந்தால் நிச்சயமாக மாற்றங்களுககும் புதியனவற்றுக்கும் நகரவே முடியாது. மாற்றங்களுக்கும் புதியனவற்றுக்கும் நகர வேண்டுமாக இருந்தால் சில நெருக்கடிகளுக்கும் இழப்புகளுக்கும் எதிர்கொள்ளல்களுக்கும் முகம் கொடுத்தே ஆக வேண்டும். இது சமூகத்திலும் குடும்பத்திற்குள்ளும் கூட நெருக்கடிகளை உண்டாக்கும்.

இதனால் சமூக நிலையில் சில வாய்ப்புகளை இழக்க வேண்டியும் இருக்கும். இதையெல்லாம் சந்தித்துக் கடந்தால்தான் எதிர்பார்க்கப்படும் புதிய நிலையைச் சென்றடையலாம். அல்லது அதை நாம் உருவாக்க முடியும்.

இதற்குத் தயாரில்லாத பலவீனமே தமிழ் அரசியல் இன்று குழப்பம், தடுமாற்றம், இயலா நிலை, நம்பிக்கையீனம் என்ற பின்னடைவுச் சுழிக்குள் சிக்கியிருப்பதற்குக் காரணமாகும்.

எடுத்த எடுப்பில் மக்கள் ஒரு புதிய சக்தியை இனங்கண்டு ஆதரவளிப்பார்கள் என்றில்லை. அதுவும் இனரீதியான முரண்பாட்டரசியலில் இனரீதியான உணர்ச்சிகளால் கட்டமைக்கப்பட்ட சமூகத்தில் மாற்று அரசியலை முன்னெடுப்பது எளிதானதில்லை. இதற்குக் கடுமையான முயற்சியும் பயிற்சியும் தேவை.  இரண்டும் சமாந்தரமாக இருந்தால்தான் புதிய – மாற்று அரசியலை மக்களிடத்திலே கொண்டு செல்ல முடியும்.

இன்று தடுமாற்றங்களுக்கும் குழப்பத்திற்கும் நம்பிக்கையீனத்துக்கும் சலிப்புக்கும் உள்ளாகியிருக்கும் தமிழ் அரசியலின் தேக்கத்தை உடைப்பதற்கு மேற்சொன்ன முயற்சிகளும் பயிற்சிகளும் தேவை.

ஆயுதப்போராட்டத்திற்கும் அதன் வழியான தாக்குதல்களுக்கும்தான் பயிற்சியும் முயற்சியும் வேணும். மற்றதெல்லாவற்றுக்கும் அது தேவையில்லை. அவற்றுக்கு இரண்டு வெள்ளைச் சேர்ட்டுகளும் இரண்டு வெள்ளை வேட்டிகளும் போதும். பெண்களாயின் பத்துப் பன்னிரண்டு பட்டுப்புடவைகளும் சிலருக்கு நூல் புடவைகளும் இருந்தால் காணும் என்று கருதினால் தமிழ் மக்கள் இதையும் விடக் கீழான – நெருக்கடி நிலைக்குள்தான் தள்ளப்படுவார்கள்.

கட்சிகள் தமது உறுப்பினர்களுக்கும் ஆதரவாளர்களுக்கும் அரசியல் அறிவூட்டி, ஜனநாயகப்பண்பூட்டி, சமூக மனப்பாங்கூட்டி, சேவைத்திறனூட்டி வளர்ப்பதற்குப் பதிலாக வெள்ளை ஆடைகளை வாங்கிக் கொடுப்பதிலேயே கரிசனை காட்டுகின்றன. கட்சிகளின் ஆகப் பெரிய மக்கள் உறவு என்பது செத்தவீட்டுக்குச் செல்வதிலும் மங்கல நிகழ்வுகளில் பங்கேற்பதிலுமே உள்ளது. இதனால் ஒரு சமூகம் ஈடேற்றம் பெறுமா?

ஆகவே இதைக் குறித்து ஒவ்வொருவரும் தீர்க்கமாகச் சிந்திக்க வேண்டியிருக்கிறது இன்று. அரசியல் கட்சிகள் மட்டுமல்ல மக்களாகிய நாமும் சிந்திக்க வேண்டும். இல்லையென்றால் பின்னடைவும் தோல்வியும் நிச்சயம்.  நமக்கு நாமே சவக்குழியை வெட்டுவதாகவே இருக்கும்.

மக்களாகிய எமது குறைபாடுகளையும் பலவீனங்களையும் பயன்படுத்தியே ஒவ்வொரு கட்சியும் அவற்றின் தலைமைகளும் மக்களைத் தமது அரசியல் ஆதாயங்களுக்காகப் பலியெடுத்து வருகின்றன.

இந்த அபாய நிலையிலிருந்து நம்மை விடுவித்துக் கொள்வதும் புதிய வழியைக் காண்பதும் நமது கைகளில்தான் உள்ளது. ஆமாம், மாற்றம் என்பது நமது காலடியில். மாற்றம் என்பது நமது கைகளில். மாற்றம் என்பது நமது சிந்தனையில். மாற்றம் என்பது நமது துணிவில்.